FRANCESCO POLIZZI

Door: Maarten Anthonissen
Copyright © www.gangstersinc.nl
Geplaatst op 23 maart 2008

Francesco Polizzi is nooit een écht belangrijke figuur geweest in de wereld van de Amerikaanse wiseguys. Een typische DeCavalcante-soldier die zich op latere leeftijd had opgewerkt tot de rang van capo. Zijn inkomsten, en dus ook die van zijn hele crew kwamen ondermeer voort uit de typische maffia-rackets; loansharking, het organiseren van illegale gokspelen, afpersing en vooral de handel in drugs.

Maar hoewel hij geen plaats zal krijgen in de fictieve 'wiseguy- hall of fame', toch zal Frank Polizzi indirect een grote invloed hebben op de situatie van reeds veroordeelde topcriminelen in heel de VS. Zowel nu als in de toekomst! Vreemd, want Polizzi maakte zelfs geen deel uit van één van de vijf orginele Cosa Nosta-families die over New York regeerden. Hij was lid van de kleinere DeCavalcante-family uit New Jersey die decennia lang bekeken werd als het kleine broertje van de orginele five families. Het is de enige van de zeven LCN-families actief in de staat New Jersey, die ook in die staat gesticht en gevestigd is. De DeCavalcante-family, genoemd naar hun toenmalige Boss, Simone 'Sam The plumber' DeCavalcante, is wel degelijk een autonome familie. Maar voor bepaalde belangrijke zaken hebben ze toch de goedkeuring van de Five Families nodig. Zo mochten ze geen nieuwe leden inwijden (de boeken openen) zonder de expliciete toestemming van alle vijf de New Yorkse families.

Bovendien bleek ondermeer uit FBI-wiretaps dat er zelfs wat lacherig werd gedaan over de DeCavalcanate-wiseguys tijdens conversaties tussen New Yorkse 'made men'. Zo werd er steeds maar weer gezegd: "Met leden van de DeCavalcante-family kun je geen afspraak maken voor vijf uur in de namiddag. Omdat dan hun werkdag er pas opzit." Het was namelijk een feit dat veel DeCavalcante-wiseguys er een vaste, frontjob op na hielden. Vaak was dat als vertegenwoordiger van een vakbond of als expert bij een bouwbedrijf of in de afvalverwerking.

Dat de concurrentie in New Jersey zo groot is, is geen toeval. Het is misschien een kleine staat, maar wel de dichtsbevolkte van de VS. En, bij wijze van spreken, op loopafstand van New York. En alle Families wilden een deel van de koek. En toen New York eenmaal volgebouwd was richtten de makelaars en multinationals zich op New Jersey. Zowel de luchthaven als Port Newark, waar vooral cargo-schepen binnen kwamen kende een exponentiële groei in de twintigste eeuw. De DeCavalcante-family zat geprangd tussen enerzijds de New Yorkse five families en anderzijds de geweldadige Philadelphia-family. En dan hebben we het alleen nog maar over de Italianen. Maar desalniettemin bracht deze industrieële expansie ongekende mogelijkheden mee voor La Cosa Nostra en de DeCavalcantes.

En ook Frank Polizzi probeerde hier een graantje van mee te pikken. Hij had zich sinds de jaren '50 opgewerkt binnen de rangen van de DeCavalcante-family en in de jaren'80 was hij een gerespecteerde capo. Een groot deel van zijn inkomen, en dat van zijn crew kwam voort uit de handel in heroïne. Via de havens werden vanuit Sicilië via Corsica grote hoeveelheden heroïne de VS binnengesmokkeld. Het duurde even voor de FBI er een zaak van kon maken, maar uiteindelijk leidde de drugsmokkel tot de befaamde Pizza Connection-trial in de jaren' 80.

Na een hardbevochten rechtzaak, met ondermeer een hilarische getuigenis van Polizzi's vrouw, werd Francesco Polizzi veroordeeld tot een gevangenisstraf van twintig jaar. Hij was toen net 52 geworden. Polizzi's crew en rackets werden verdeeld over andere capo's. Het ging dan vooral om wat front-bedrijven, een loansharking-operatie en het organiseren van sportweddenshappen. De grootste bron van inkomsten van de crew was immers toch opgerold door de FBI, het verkopen van heroïne en andere harddrugs. De opbrengsten daarvan werden witgewassen door ondermeer een reeks van pizzerias. Zo'n pizzeria is daar zeer geschikt voor omdat er bijna alleen cash betaald wordt en de productiekosten moeilijk na te gaan zijn. (Ook in The Sopranos maakt Tony gebruik van een keten van snackbars die eigendom zijn van associate Beasie Gaeta om geld wit te wassen - zie seizoen 2 aflv. 3) In die tijd, halverwege de jaren '80 waren de inkomsten van de DeCavalcante-family hoog genoeg om het verlies van de pizza-connection pobleemloos op te vangen.

Binnen de gevangenismuren kreeg Polizzi al snel gezondheidsproblemen. In het gevangenishospitaal werd bij Pollizi longkanker vastgesteld. De kanker ontwikkelde zich agressief en het zag er naar uit dat Polizzi niet lang meer te leven had. Volgens bepaalde doktersverslagen die de verantwoordelijke rechter bereikte zou Frank Polizzi nog maximum 6 maanden hebben. Onder zware druk van zijn advocaten werd Polizzi vrijgelaten in 1995. Na minder dan 8 jaar van zijn oorspronkelijke straf van 20 jaar.

Maar terug thuis herstelde Polizzi wonderwel. En na enkele maanden pakte hij zijn oude leven weer op. Zijn oude crew werd bovendien weer bijelkaar gebracht en Polizzi kreeg zijn deel van de opbrengsten uit rackets als loansharking, extortion en gambling. Ook de FBI zag vrij snel in dat de bevoegde rechter een grote fout begaan had. En doordat alle veroordelingen die Polizzi tijdens zijn proces kreeg van tafel geveegd waren, moest er een heel nieuw onderzoek komen om hem terug voor het gerecht te slepen. De FBI-eenheid die zich concentreerde op de DeCavalcantes in de jaren '90 zette de grote middelen in (het was de tijd voor 9/11, toen internationaal terrorisme nog niet dé belangrijkste prioriteit was).

Men heeft Polizzi nooit meer kunnen aanklagen. Hij stierf op kerstavond 2002, omringd door zijn familie. Zes jaar nadat hij vrijgelaten was omdat hij minder dan zes maanden te leven had. Maar één van de laatste gesprekken die de FBI kon opnemen van Polizzi maakten echt duidelijk wat voor een gangster Polizzi was. Tijdens een informeel gesprek met enkele andere DeCavalcantes deed hij zijn beklag over ratten. Hij was van mening dat niet alleen de verklikker zelf moest boeten maar ook zijn familie. "Net als in Sicilië!" verklaarde Polizzi.

Frank Polizzi kreeg van de rechter dus zes jaar extra vrijheid. En sindsdien zijn de meeste rechtbanken wel wat voorzichtiger geworden met 'doodzieke' wiseguys en bendeleiders. Zo kreeg bijvoorbeeld John Gotti niet de kans om ook maar één dag de gevangenis te verlaten, hoe ziek hij ook was. Recentelijk werd er nog een uitzondering gemaakt op de zaak. Genovese-capo Buster Ardito kreeg de toestemming om de laatste weken van zijn leven thuis door te brengen bij zijn familie. Ardito was 87, had pancreas-kanker in een vergevorderd stadium en zat eigenlijk maar in voorarrest.

Het is dus duidelijk dat je echt al stervende moet zijn om nog vrijgelaten te worden om medische redenen. Allemaal dankzij Frank Polizzi en zijn wonderlijk herstel!

Terug naar de Nederlandse index